Wyszukano 393 wyników dla frazy "cia"

Afera Zondacrypto. Jak Monako dało się nabrać. Wiarygodność na sprzedaż

Jeden uścisk dłoni. Jeden drink. Tak według monakijskiego tygodnika „Monaco Hebdo” zaczyna się w Księstwie droga na salony. W tym materiale pokazuję, jak Przemysław Kral i Zondacrypto w ciągu kilku miesięcy weszli do samego serca monakijskiego establishmentu: gala inaugurująca token w Prywatnej Kolekcji Samochodów księcia Alberta II, aukcja charytatywna z Fundacją Księżnej Charlene, loża VIP w hali AS Monaco, sponsoring Top Marques i obecność Valtteri Bottasa. Kiedy wybuchła afera, te same instytucje zaczęły się dystansować. Fundacja powołuje się na „standardowe procedury”, które niczego nie wykazały. Klub koszykarski czeka na wyrok. Rząd dwa razy nie odpowiedział na pytania tygodnika. Prokuratura monakijska wszczęła śledztwo dopiero po publikacjach zagranicznych. Opieram się wyłącznie na materiałach „Monaco Hebdo”, Monaco-Matin, Nice-Matin i innych francuskojęzycznych źródeł. Żadnych polskich doniesień. Jeśli chcesz zobaczyć, jak działa mechanizm budowania wiarygodności w Monako – i jak szybko się on rozpada – oglądaj do końca.

Kości wracały. Wielki interes w centrum Warszawy.

5 grudnia 2024 r. – 160 dni po pogrzebie szczątków co najmniej 4242 osób – wykonawca nowej plebanii przy ul. Świętej Barbary w Warszawie pisze o „kolejnych szczątkach pozostałych w gruncie po pochówkach” i o gruncie „znacznie zanieczyszczonym kośćmi”. Dotarłem do pisma wykonawcy z 5 grudnia 2024 r. i dołączonych do niego zdjęć. Pokazuję je w tym materiale. Nowa plebania była warunkiem udziału strony kościelnej w projekcie 170-metrowego Roma Tower. Kardynał Nycz pisał kiedyś, że wieżowiec pozwoli „nie obarczać tymi wydatkami wiernych”. Kościół sam uczy: „Ciała zmarłych powinny być traktowane z szacunkiem i miłością wypływającą z wiary i nadziei zmartwychwstania” (Katechizm Kościoła Katolickiego, 2300). „Umarłych pogrzebać” to jeden z uczynków miłosierdzia. Na Cmentarzu Świętokrzyskim chowano warszawiaków od końca XVIII wieku. Dziś na jego dawnym terenie stoi plebania, a za wspólnym płotem powstaje wieżowiec z luksusowymi apartamentami. Pytam więc wprost: co waży więcej – zasady, których Kościół naucza z ambony, czy wielki interes w centrum miasta? Co stało się ze szczątkami po grudniowym zgłoszeniu? Czy zawiadomiono konserwatora i policję? Czy szacunek dla zmarłych przegrał z pieniędzmi?

Wielki kapitał, deweloperzy i Kościół jako potężny gracz na rynku nieruchomości.

Kości wracały. Wielki interes w centrum Warszawy.

5 grudnia 2024 r. – 160 dni po pogrzebie szczątków co najmniej 4242 osób – wykonawca nowej plebanii przy ul. Świętej Barbary w Warszawie pisze o „kolejnych szczątkach pozostałych w gruncie po pochówkach” i o gruncie „znacznie zanieczyszczonym kośćmi”. Dotarłem do pisma wykonawcy z 5 grudnia 2024 r. i dołączonych do niego zdjęć. Pokazuję je w tym materiale. Nowa plebania była warunkiem udziału strony kościelnej w projekcie 170-metrowego Roma Tower. Kardynał Nycz pisał kiedyś, że wieżowiec pozwoli „nie obarczać tymi wydatkami wiernych”. Kościół sam uczy: „Ciała zmarłych powinny być traktowane z szacunkiem i miłością wypływającą z wiary i nadziei zmartwychwstania” (Katechizm Kościoła Katolickiego, 2300). „Umarłych pogrzebać” to jeden z uczynków miłosierdzia. Na Cmentarzu Świętokrzyskim chowano warszawiaków od końca XVIII wieku. Dziś na jego dawnym terenie stoi plebania, a za wspólnym płotem powstaje wieżowiec z luksusowymi apartamentami. Pytam więc wprost: co waży więcej – zasady, których Kościół naucza z ambony, czy wielki interes w centrum miasta? Co stało się ze szczątkami po grudniowym zgłoszeniu? Czy zawiadomiono konserwatora i policję? Czy szacunek dla zmarłych przegrał z pieniędzmi?

Berek złożył ślubowanie, przed Trybunałem Konstytucyjnym interweniowała policja. Przyłębska ostrzegała przed takim scenariuszem

Policja przed Trybunałem, spór o ślubowanie i pytania o legalność działań. Julia Przyłębska już miesiąc temu ostrzegała w „Konfrontacji”, że taki scenariusz może doprowadzić do paraliżu TK.

Strach jako wytrych do cenzury internetu

Po atakach w szkołach rząd od razu wiedział, co zrobić: dać urzędnikowi władzę nad tym, co zniknie z internetu. Problem w tym, że proponowane rozwiązanie nie wynika z dotychczasowych ustaleń dotyczących przyczyn tych zdarzeń.

BETA TFI, Phoenix i Kushner: powiązania warte sprawdzenia

Ponad 3 miliardy złotych aktywów, postępowanie przed Komisją Nadzoru Finansowego i niejasny wątek właścicielski prowadzący do izraelskiej grupy Phoenix, której największym akcjonariuszem jest fundusz Jareda Kushnera. Choć dostępne materiały nie potwierdzają wpływu Kushnera na BETA TFI, struktura właścicielska towarzystwa zarządzającego oszczędnościami Polaków wymaga wyjaśnienia.

Kto rządzi polskimi służbami? Dwadzieścia lat po likwidacji WSI. Gość: płk Grzegorz Małecki. PODCAST

Dokładnie dwadzieścia lat temu, 30 września 2006 r., zlikwidowano Wojskowe Służby Informacyjne. Rafał Dudkiewicz i Sylwester Latkowski rozmawiają z płk Grzegorz Małecki, byłym szefem Agencji Wywiadu.

Kto rządzi polskimi służbami? Dwadzieścia lat po likwidacji WSI. Gość: płk Grzegorz Małecki

Dwadzieścia lat po likwidacji WSI: czy system nadzoru nad służbami specjalnymi działa? 30 września 2006 r. zlikwidowano Wojskowe Służby Informacyjne. W ich miejsce powstały Służba Wywiadu Wojskowego i Służba Kontrwywiadu Wojskowego. Po dwóch dekadach, w czasie wojny w Ukrainie, warto ocenić, czy polskie służby są skuteczne, profesjonalne i odpowiednio nadzorowane. W rozmowie z płk. Grzegorzem Małeckim, byłym szefem Agencji Wywiadu, poruszamy m.in.:okoliczności i motywy likwidacji WSI, stan cywilnych i wojskowych służb dzisiaj, nierozwiązane problemy wywiadu i kontrwywiadu, skuteczność mechanizmów kontroli nad służbami.

Śmierć policjanta Natana Sieronia. Politycy grają tragedią. Czy wraca przemoc z lat 90.?

Śmierć policjanta Natana Sieronia. Jedni mówią o brakach kadrowych, inni ostrzegają przed powrotem brutalnej przestępczości. Czy policja jest gotowa na świat, w którym napis „POLICJA” przestaje chronić? Politycy trafnie diagnozują problem, czy wykorzystują tragedię do własnej gry?

Wojna szpiegów. Severski kontra Zacharski i brudna prawda o polskim wywiadzie. BEZ CENZURY PODCAST

Legenda czy hochsztapler? Rafał Dudkiewicz i Sylwester Latkowski biorą na warsztat wojnę szpiegów: Severski kontra Zacharski. To nie jest tylko konflikt dwóch nazwisk — to opowieść o kulisach polskiego wywiadu, Kiejkutach, CIA, FBI, Olinie i służbach, które politycy traktują jak własny łup.

Żurek o Epsteinie. A co z listem gończym za Turczyńskim?

Minister Sprawiedliwości Waldemar Żurek o specjalnym zespole prokuratorskim w sprawie zbadania polskich wątków Epsteina: „tylko zdjęcia z internetu”. A za plecami list gończy Turczyńskiego.

Człowiek Krala: zondacrypto, służby, media i politycy BEZ CENZURY Dudkiewicz & Latkowski. PODCAST

Kiedy robi się gorąco, najpierw znikają zdjęcia, potem znajomości, a na końcu — pamięć. Rafał Dudkiewicz i Sylwester Latkowski w „Bez cenzury” o sprawie Artura Chodzińskiego, od którego coraz więcej osób po prawej stronie próbuje się dziś odciąć. Kto kogo znał, kto z kim rozmawiał i dlaczego teraz tak wielu próbuje gumkować własne historie?

Wojna szpiegów. Severski kontra Zacharski i brudna prawda o polskim wywiadzie. Dukiewicz i Latkowski

Punktem wyjścia jest spór pomiędzy Vincentem V. Severskim a Marianem Zacharskim, ale tak naprawdę nie chodzi tu tylko o osobistą wojnę dwóch ludzi ze świata służb. To spór o mit polskiego wywiadu, o to, kto ma prawo nosić mundur legendy, a kto jedynie dobrze sprzedał własną biografię. Severski uderza w Zacharskiego jak w symbol medialnie wykreowanego bohatera: człowieka, którego sukces z Bellem przykrył pytania o przygotowanie, warsztat, błędy i polityczne wykorzystanie jego nazwiska. Zacharski z kolei pozostaje dla wielu ikoną największego sukcesu PRL-owskiego wywiadu — nawet jeśli ta ikona jest popękana, uwikłana i wygodna dla kolejnych narracji. Ten konflikt odsłania jednak coś znacznie poważniejszego niż środowiskowe porachunki byłych oficerów. Pokazuje państwo, które od dekad nie potrafi zbudować służb odpornych na partyjne łupy, kumoterstwo, amatorszczyznę i mitomanię. Po każdej zmianie władzy wywiad i kontrwywiad traktowane są jak zdobycz wyborcza, a nie jak kręgosłup bezpieczeństwa państwa. Stare Kiejkuty, sprawa tajnych więzień CIA, zależność od silniejszych sojuszników, sprawa Olina, medialne kariery dawnych funkcjonariuszy i polityczne gry wokół służb składają się na obraz instytucji bardziej zajętej własną legendą niż realną reformą. Najbardziej brutalne pytanie brzmi więc nie: kto miał rację — Severski czy Zacharski. Prawdziwe pytanie brzmi: czy Polska w ogóle chce mieć profesjonalny wywiad, czy wystarcza jej teatr służb, w którym jedni produkują legendy, drudzy haki, a politycy wszystkich opcji korzystają z tego samego zgniłego mechanizmu. Jeśli chcesz wiedzieć, kto naprawdę budował legendę, kto ją podważa i dlaczego ta wojna mówi więcej o polskim wywiadzie niż o samych szpiegach — obejrzyj ten odcinek BEZ CEZNURY.

Człowiek Krala: zondacrypto, służby, media i politycy

Kiedy robi się gorąco, najpierw znikają zdjęcia, potem znajomości, a na końcu — pamięć. Rafał Dudkiewicz i Sylwester Latkowski w „Bez cenzury” o sprawie Artura Chodzińskiego, od którego coraz więcej osób po prawej stronie próbuje się dziś odciąć. Kto kogo znał, kto z kim rozmawiał i dlaczego teraz tak wielu próbuje gumkować własne historie?

Przemysław Kral. Masa i cała galeria asów świata przestępczego. Czas na reformę świadka koronnego.

Jeśli wierzycie w skruchę Przemysława Krala, to jesteście w błędzie. Nie bądźcie naiwni. Powtórzę: Określenie „skruszony przestępca” jest z gruntu fałszywe. Żaden ze świadków koronnych (tych małych i dużych) nie jest skruszony. Żaden nie żałuje ofiar swoich przestępstw ani swoich wyborów życiowych. Zwykła kalkulacja i transakcja, nic więcej.